Kazimierz Sichulski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kazimierz Sichulski
Ilustracja
Autoportret (1909)
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1879
Lwów
Data i miejsce śmierci 6 listopada 1942
Lwów
Zawód, zajęcie malarz
Narodowość  Polska
Odznaczenia
Złoty Wawrzyn Akademicki
Hucułka, 1906
Chłopak huculski, 1913
Pokłon pasterzy (Madonna huculska), 1914

Kazimierz Sichulski (ur. 17 stycznia 1879 we Lwowie, zm. 6 listopada 1942 tamże) – polski malarz, rysownik i grafik. Reprezentant sztuki Młodej Polski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w latach 1900–1908 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod okiem Leona Wyczółkowskiego, Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego. Kształcił się również w Rzymie, Paryżu i Monachium.

Ożenił się ze znaną aktorką i ówczesną pięknością, Bronisławą Rudlicką[1].

Debiutował w 1903 roku w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W latach 1903–1905 współpracował jako rysownik z satyrycznym czasopismem Liberum Veto, a od 1905 należał do kabaretu Zielony Balonik[2] oraz Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka. Był członkiem wiedeńskiego ugrupowania Hagenbund.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Legionów Polskich. Początkowo był przydzielony do Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego, następnie do 3 batalionu 1 dyonu artystycznego. Był oficerem ordynansowym w sztabie Komendy Legionów, w kadrze artylerii Komendy Legionów w Kozienicach, a następnie w 4 batalionie 1 Pułku Artylerii jako komendant plutonu. Przystąpił do armii austriackiej, otrzymał stopień chorążego i został skierowany do dyspozycji Ministerstwa Obrony Krajowej.

W 1920–1930 był profesorem Państwowej Szkoły Przemysłowej we Lwowie, a w 1930–1939 Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Pozostał do końca życia pod ogromnym urokiem Huculszczyzny, począwszy od swego pierwszego tam pobytu w zimie 1905 (wraz z Władysławem Jarockim oraz Fryderykiem Pautschem). Fascynował go folklor Huculszczyzny, koloryt strojów, specyfika obrzędów cerkiewnych.

W 1938 został odznaczony Złotym Wawrzynem Akademickim Polskiej Akademii Literatury[3] za wybitne zasługi dla polskiej sztuki w ogóle[4].

Pochowany w grobowcu rodzinnym Sichulskich na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. | Bronisława Rudlicka na obrazie Teodora Axentowicza
  2. Kazimierz Sichulski, [Zaproszenie do Zielonego Balonika. Inc.:] Skoczne muzyki twej dźwięki [...] : "Zielony Balonik" w jamie Michalikowej nadmie się i wzniesie [...], 1905., polona.pl [dostęp 2018-07-03].
  3. Odznaczenia. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 263 z 19 listopada 1938. 
  4. Rocznik Polskiej Akademii Literatury 1937–1938, Warszawa 1939, s. 181
  5. Kazimierz Sichulski, XXX karykatur, wyd. 1904., polona.pl [dostęp 2018-07-03].
  6. Kazimierz Sichulski, Karykatury współczesne : legiony, politycy, literaci, malarze, aktorzy, wyd. 1917., polona.pl [dostęp 2018-07-03].
  7. Kazimierz Sichulski, Karykatury sejmowe : 34 autolitografii wykonanych w zakładzie A. Przyszlaka Lwów, wyd. 1910., polona.pl [dostęp 2018-07-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]