To jest dobry artykuł

Kodeks 0227

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kodeks 0227 (GA)
Ilustracja
Data powstania V wiek
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0227
Zawartość Hebrajczyków 11,18-19.29 †
Język grecki
Rozmiary [21 × 17 cm]
Typ tekstu tekst aleksandryjski
Kategoria III
Miejsce przechowywania Austriacka Biblioteka Narodowa

Kodeks 0227 (Gregory-Aland no. 0227) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na V wiek. Do naszych czasów zachował się fragment jednej karty kodeksu. Jest przechowywany w Wiedniu. Fragment nie zawiera żadnych osobliwości tekstualnych, bywa cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Do naszych czasów zachował się fragment 1 karty, z tekstem Listu do Hebrajczyków (11,18-19.29)[1][2]. Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 21 na 17 cm[1].

Tekst pisany jest w dwóch kolumnach, 23 linijek w kolumnie[1], około 12 liter w linijce tekstu[2]. Górny margines jest szeroki na 2,3 cm, marginesy boczne mają 2 i 1,5 cm szerokości. We fragmencie nie występują nomina sacra. Skryba nie popełnia błędu itacyzmu, stosuje dierezę (nad jotą) oraz punktację[2].

Litery są wyraziste, precyzyjne i grube, kształty liter są charakterystyczne dla biblijnej uncjały. W literach wertykalne kreski są grube, a horyzontalne cienkie, rho wychodzi poza linię, sigma, epsilon i omikron są okrągłe. Prawie nie ma żadnych znaków na końcu linii, brak ligatur[2].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Fragment reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III[1], co oznacza, że jest ważny dla odtworzenia oryginalnego tekstu Nowego Testamentu[3]. Fragment nie zawiera żadnych wariantów tekstowych i jest całkowicie zgodny z wydaniami krytycznymi Nowego Testamentu[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rękopis datowany jest przez paleografów na V wiek. Za taką datą opowiadał się Haelst, Aland, Porterowie[2]. Jest to też oficjalna data, jaką proponuje INTF[1][4]. Nieznane jest miejsce, z którego pochodzi fragment. Karl Wessely, austriacki paleograf, przypuszczał, że znaleziono go w Fajum[2].

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0227[5][6].

Transkrypcję tekstu opublikował Peter Sanz w 1946[2]. Faksymile fragmentu wydał paleograf Guglielmo Cavallo w 1967[7]. Porterowie w 2008 roku opublikowali zarówno faksymile[8] jak i transkrypcję tekstu[9].

Fragment cytowany jest we współczesnych krytycznych wydaniach greckiego tekstu. Cytuje go Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda (NA26[10], NA27[11]). Nie był cytowany w trzecim wydaniu greckiego Nowego Testamentu przygotowanego przez Zjednoczone Towarzystwa Biblijne (UBS3[12]), był natomiast cytowany w czwartym wydaniu (UBS4[13]). W 27. wydaniu Nestle-Alanda (NA27) traktowany jest jako świadek pierwszego rzędu cytowania[11].

Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. G. 26055) w Wiedniu[1][4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Aland i Aland 1995 ↓, s. 125.
  2. a b c d e f g h Porter i Porter 2008a ↓, Texts, s. 242.
  3. Aland i Aland 1995 ↓, s. 106, 159.
  4. a b INTF Cod. 0227 ↓.
  5. Kurzgefasste 1963 ↓, s. 10.
  6. Aland i Aland 1995 ↓, s. 74.
  7. Cavallo 1967 ↓, s. 58a.
  8. Porter i Porter 2008b ↓, Plates, s. XLVII.
  9. Porter i Porter 2008a ↓, Texts, s. 242-243.
  10. NA26 1991 ↓, s. 52*.
  11. a b NA27 2001 ↓, s. 61*.
  12. UBS3 1983 ↓, s. XIX.
  13. UBS4 1993 ↓, s. 16*.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Facsimile i transkrypcje
  • G. Cavallo: Ricerche sulla maiuscola biblica. Firenze: Le Monnier, 1967, s. 58a.
  • Stanley E. Porter, Wendy J. Porter: New Testament Greek Papyri and Parchments. New Editions: Plates. Berlin – New York: Walter de Gruyter, 2008, s. XLVII. ISBN 978-3-11-020308-0.
Krytyczne wydania NT
  • K. Aland, E. Aland (red.): Novum Testamentum Graece. Wyd. 26. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991. ISBN 3-438-05100-1. [NA26]
  • Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C. M. Martini, B. M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2001. ISBN 978-3-438-05100-4. [NA27]
  • K. Aland, M. Black, C. M. Martini, B. Metzger, A. Wikgren: The Greek New Testament. Wyd. 3. Stuttgart: United Bible Societies, 1983. ISBN 3-438-05113-3. [UBS3]
  • B. Aland, K. Aland, J. Karavidopoulos, C. M. Martini, B. Metzger, A. Wikgren: The Greek New Testament. Wyd. 4. Stuttgart: United Bible Societies, 1993. ISBN 978-3-438-05110-3. [UBS4]
Listy rękopisów
  • K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Wyd. 1. Berlin: Walter de Gruyter, 1963. (niem.)
  • INTF: Kodeks 0227 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2014-11-22].
Opracowania
  • K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Grand Rapids, Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  • Stanley E. Porter, Wendy J. Porter: New Testament Greek Papyri and Parchments. New Editions: Texts. Berlin – New York: Walter de Gruyter, 2008, s. 242–243. ISBN 978-3-11-020308-0. (ang.)