Kodeks 0237

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kodeks 0237 (GA)
Ilustracja
Data powstania VI wiek
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0237
Zawartość Ewangelia Mateusza 15,12-15.17-19 †
Język grecko-koptyjski
Rozmiary [23 × 18 cm]
Typ tekstu tekst mieszany
Kategoria III
Miejsce przechowywania Austriacka Biblioteka Narodowa

Kodeks 0237 (Gregory-Aland no. 0237) – grecko-koptyjski kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na VI wiek. Do naszych czasów zachował się jedynie fragment jednej karty kodeksu. Jest przechowywany w Wiedniu. Jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Jest palimpsestem.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Zachował się fragment jednej karty, z tekstem Ewangelii Mateusza (15,12-15.17-19)[1][2]. Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 18 na 16 cm[1], zachowany fragment ma rozmiary 13 na 10,8 cm. Pergamin ma barwę ciemno-brunatną[2].

Tekst był pisany dwoma kolumnami na stronę, po 23 linijek w kolumnie[1], 11-12 liter w linijce[2]. Pismo jest regularne. Kształt liter jest typowy dla aleksandryjskiej uncjały. Litery theta, phi oraz omikron są okrągłe, litera ipsylon ma charakterystyczną pętlę[2].

Nomina sacra (imiona święte) zapisywane są skrótami. Fragment stosuje skrót πηρ (dla πατήρ)[2].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Fragment reprezentuje mieszaną tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III[1], co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Karl Wessely datował fragment na V-VII wiek[2]. Rękopis datowany jest przez INTF na VI wiek[1][4].

Przypuszcza się, że fragment powstał w Egipcie, w Fajum[5][2].

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1954 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0237[6][7].

Facsimile oraz transkrypcję greckiego tekstu wydał Karl Wessely[8]. Transkrypcję tekstu opublikowali Porterowie w 2008 roku, poprawiając transkrypcję Wessely'ego[9].

Fragment jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Po raz pierwszy został wykorzystany w 26 wydaniu Nestle-Alanda (NA26)[10][a]. W NA27 został zaliczony do rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności[11].

Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. K. 8023) w Wiedniu[1][4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 25 wydanie Nestle-Alanda kończy się na kodeksie 0220 (Nestle-Aland, Novum Testamentum Graece, wyd. 25, London 1969, s. 16*).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: K. Aland, M. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, A. Wikgren. Wyd. 26. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991. ISBN 3-438-05100-1. [NA26]
  • Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C. M. Martini, B. M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2001. ISBN 978-3-438-05100-4. [NA27]
  • Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.)
  • K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Wyd. 1. Berlin: Walter de Gruyter, 1963, s. 10. (niem.)
  • Stanley E. Porter, Wendy J. Porter: New Testament Greek Papyri and Parchments. Berlin - New York: Walter de Gruyter, 2008, s. 88–91. ISBN 978-3-11-020308-0. (ang.)
  • Karl Wessely. Ein fayumisch-griechisches Evangelien-fragmen. „Wiener Studien”. 26, s. 270–274, 1912. Vienna. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • INTF: Kodeks 0237 (GA) (niem.). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2016-06-27].