Stronnictwo Niezawisłości Narodowej (1917–1918)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artur Śliwiński, działacz SNN, późniejszy premier Polski

Stronnictwo Niezawisłości Narodowej (SNN) – polska centrolewicowa partia polityczna w Królestwie Polskim w latach 19171918[1]. Do 2 listopada 1917 działało jako Partia Niezawisłości Narodowej.

Politycznie związane z PPS-Frakcją Rewolucyjną. Wchodziło w skład Komisji Porozumiewawczej Stronnictw Niepodległościowych i Konwentu Organizacji A Polskiej Organizacji Wojskowej.

W 1918 jego członkowie weszli do Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej[2] (Wacław Sieroszewski ministrem informacji i propagandy, Medard Downarowicz ministrem skarbu państwa), a następnie rządu Jędrzeja Moraczewskiego (Medard Downarowicz ministrem ochrony kultury i sztuk pięknych).

Głównymi działaczami SNN byli m.in.: Medard Downarowicz, Tadeusz Hołówko, Wacław Sieroszewski i Artur Śliwiński.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stronnictwo Niezawisłości Narodowej na stronie Encyklopedii Onet
  2. Halina Janowska Powstanie Drugiej Rzeczypospolitej Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1981 str. 323