Teodozjusz I Boradiota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Teodozjusz I Borradiota
Θεοδόσιος Α Βορραδιώτης
Patriarcha Konstantynopola
Kraj działania  Cesarstwo Bizantyńskie
Patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania 1179–1183
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Wybór patriarchy 1179

Teodozjusz I Borradiota, gr. Θεοδόσιος Α Βορραδιώτης, Theodosios I Borradiōtēspatriarcha Konstantynopola w latach 1179–1183[a].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W trakcie walk o władzę po śmierci cesarza Manuela I (1180), Teodozjusz poparł spisek porfyrogenety Marii Komneny i jej męża Rajniera z Montferratu przeciw regentce Marii z Antiochii i protosebastesowi Aleksemu. Zagrożony przez Aleksego musiał uchodzić z miasta, ale powrócił triumfalnie po powstaniu ludowym[1]. Po objęciu władzy przez Andronika I Komnena, Teodozjusz sprzeciwił się projektowi cesarskiemu wydania jego nieślubnej córki Ireny za nieślubnego syna cesarza Manuela I, Aleksego, uznając takie małżeństwo za kazirodcze. Przekonany o nieskuteczności swego sprzeciwu Teodozjusz wycofał się do klasztoru na wyspie Ela. Andronik I złożył Teodozjusza z urzędu, wybierając na jego miejsce Bazylego II Kamatera. Zamierzonego przez cesarza, ślubu jego córce udzielił arcybiskup Bułgarii[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia katolicka podaje lata patriarchatu 1179–1183 (s. 849). Świat Bizancjum za Grumelem 1179–1183 (s. 636)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Venance Grumel, « La chronologie des patriarches de Constantinople de 1111 à 1206 », W: Études byzantines, tom 1, 1943, ss. 250–270.
  • Louis Bréhier: Vie et mort de Byzance. Paryż: Albin Michel, 1946.
  • A. Weiss: Ekumeniczny Patriarchat Prawosławny. W: Encyklopedia Katolicka. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL, 1983.
  • Świat Bizancjum. Cesarstwo Bizantyńskie 641–1204. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2011.